خانه معرفی پرسش‌های متداول حریم خصوصی بیت تصادفی تازه‌های گنجور تماس

رباعیات

خواجوی کرمانی » دیوان اشعار » بدایع الجمال » رباعیات

شمارهٔ ۱ : از زلف تو سودائی و شیدا دل ما

شمارهٔ ۲ : ای خیل غمت برده به یغما دل ما

شمارهٔ ۳ : ای روز جهان‌تاب تو همسایهٔ شب

شمارهٔ ۴ : تا مایهٔ سودای تو سرمایهٔ ماست

شمارهٔ ۵ : یاری اگرت تیغ زند راحت ماست

شمارهٔ ۶ : بر گردش چرخ چون نمی‌باشد دست

شمارهٔ ۷ : آن لعل که گنج شایگان‌ست کجاست؟

شمارهٔ ۸ : زین‌سان که به زیر پای غم گشتم پست

شمارهٔ ۹ : اکنون که ز سبزه آسمانی شد دشت

شمارهٔ ۱۰ : چون خسرو گل به جای جمشید نشست

شمارهٔ ۱۱ : نرگس که مدام خوش‌دل و سرمست است

شمارهٔ ۱۲ : مه ذره‌ای از مهر رخ مهوش ماست

شمارهٔ ۱۳ : گر سرو سهی به قد او ماند راست

شمارهٔ ۱۴ : ای آن که شبت جیب ثریا بگرفت

شمارهٔ ۱۵ : ای چشم تو مخمور و من از چشم تو مست

شمارهٔ ۱۶ : هر چند که یک موی نَیرزم بر دوست

شمارهٔ ۱۷ : بر خاک درت غم‌ست کو محرم ماست

شمارهٔ ۱۸ : چون زلف تو بر مه سر چوگان بشکست

شمارهٔ ۱۹ : ای سرو سهی که قد و بالات خوش‌ست

شمارهٔ ۲۰ : می‌گفت مگر ملامت از ما بگرفت

شمارهٔ ۲۱ : از چشم تو هر که مِی‌پرستی آموخت

شمارهٔ ۲۲ : رو نیست شو ای خواجو که هستت خوانند

شمارهٔ ۲۳ : با اشک و رخ ار سیم و زرت گردانند

شمارهٔ ۲۴ : آن کو به سوی کعبه مرا راه نمود

شمارهٔ ۲۵ : گر یار نه آن بود که ره می‌پیمود

شمارهٔ ۲۶ : دیدیم که در کعبه به جز یار نبود

شمارهٔ ۲۷ : آن‌ها که دوای دل افگار کنند

شمارهٔ ۲۸ : مستان چو هوای در میخانه کنند

شمارهٔ ۲۹ : هر کو لب جام لا یزالی بوسد

شمارهٔ ۳۰ : ای آنک دل از مهر رخت جان نبرد

شمارهٔ ۳۱ : آن یار که درد از دل ما می‌چیند

شمارهٔ ۳۲ : از دیدهٔ من چو دم‌به‌دم خون آید

شمارهٔ ۳۳ : در ماتم من مرغ صراحی مؤید

شمارهٔ ۳۴ : مخمورم و از کسی شرابم نرسید

شمارهٔ ۳۵ : نرگس بنگر نشسته در سایهٔ بید

شمارهٔ ۳۶ : چون گل‌رخ ما پرده ز عارض بگشاد

شمارهٔ ۳۷ : چون باد صبا زرویت آگاهی داد

شمارهٔ ۳۸ : مانند رخت صبا هر آن لاله که دید

شمارهٔ ۳۹ : شب هندوی آن طرهٔ مه‌فرسا شد

شمارهٔ ۴۰ : چشمم که مدام آن حسرت بارد

شمارهٔ ۴۱ : چون طره ز پای یار سر برگیرد

شمارهٔ ۴۲ : هر دم ز دلم آتش عشق افروزد

شمارهٔ ۴۳ : هر آه که از دلم بدر می‌آید

شمارهٔ ۴۴ : کس نیست که در درد و غمم می‌پرسد

شمارهٔ ۴۵ : ای کرده دلم به چین گیسو در بند

شمارهٔ ۴۶ : لعل تو به خاتم سلیمان بخرند

شمارهٔ ۴۷ : مگذار که هر کس خط و خالت بیند

شمارهٔ ۴۸ : چون شاهد مه غره غرّا بنمود

شمارهٔ ۴۹ : هر کس که دلش ز عشق فرسوده شود

شمارهٔ ۵۰ : آن شب که ز زلفت گرهم بگشاید

شمارهٔ ۵۱ : چون سوز غم تو از جهان برخیزد

شمارهٔ ۵۲ : چشمم که ز خون، رخم منقش بیند

شمارهٔ ۵۳ : مقبول تو عمر جاودانی یابد

شمارهٔ ۵۴ : چون عکس تو بر جهان جان می‌افتد

شمارهٔ ۵۵ : در چشم رخت مهِ فلک میل کشید

شمارهٔ ۵۶ : آنکش غم عشق دل‌نوازی نکند

شمارهٔ ۵۷ : ماهی که نبات از شکر آورد پدید

شمارهٔ ۵۸ : چشمم چو بر آن قامت رعنا افتد

شمارهٔ ۵۹ : از لوح غمت نام و نشانم نرود

شمارهٔ ۶۰ : گر خلد برین در نظرم خواهد بود

شمارهٔ ۶۱ : در بوتهٔ غم هر که چو زر بگذارد

شمارهٔ ۶۲ : یا رب کی آن چشم و چراغم برسد؟

شمارهٔ ۶۳ : ای در دلم آتش غم و در جان دود

شمارهٔ ۶۴ : تا کی چو مسیح دم ز طاعات زنید؟

شمارهٔ ۶۵ : تا چند توان کرد درین قصر دو در

شمارهٔ ۶۶ : در ساغر جان ما شراب اولی‌تر

شمارهٔ ۶۷ : چون مرغ چمن برآورد بانگ هزار

شمارهٔ ۶۸ : نرگس بنگر که در دهان دارد زر

شمارهٔ ۶۹ : در کوی تو غم ز شادمانی خوش‌تر

شمارهٔ ۷۰ : ای شمع! دلم یافته از مهر تو نور

شمارهٔ ۷۱ : در ساعد سیمین چه کنی پارهٔ زر؟

شمارهٔ ۷۲ : رفتی ز برم ولی نرفتی ز ضمیر

شمارهٔ ۷۳ : ای یافته از خاک درت افسر سر

شمارهٔ ۷۴ : ای چشم بد از طلعت زیبای تو دور

شمارهٔ ۷۵ : مطرب بزن و غم‌زدگان را بنواز

شمارهٔ ۷۶ : ای مرغ! دلم کرده به کویَت پرواز

شمارهٔ ۷۷ : هنگام گل و عید صیام‌ست امروز

شمارهٔ ۷۸ : ای چشمهٔ نوشَت به روان بخشی فاش

شمارهٔ ۷۹ : ناگشته شبی چو طره هم زانویش

شمارهٔ ۸۰ : ای خواجه! شه مملکت‌آرائی باش

شمارهٔ ۸۱ : ای لعل لبت برده ز یاقوت سبق

شمارهٔ ۸۲ : روزی که من از جهان روم با دل تنگ

شمارهٔ ۸۳ : هر صبح که از پرده برون آید گل

شمارهٔ ۸۴ : ای من شده بی رخ تو از ناله چو نال

شمارهٔ ۸۵ : ای لعل تو آتش زده در آب زلال

شمارهٔ ۸۶ : ای سنبل تو ریخته در دامن گل

شمارهٔ ۸۷ : ای مهر رخت مشعلهٔ دیدهٔ دل

شمارهٔ ۸۸ : ای طرفه که نشنید کسی آوازم

شمارهٔ ۸۹ : عیبم مکن ای خواجه که تا من هستم

شمارهٔ ۹۰ : از بادهٔ بی‌خودی بر انسان مستم

شمارهٔ ۹۱ : آن فتنه که تا ماش به چنگ آمده‌ایم

شمارهٔ ۹۲ : جانا ز من بی سر و بی پات چه غم؟

شمارهٔ ۹۳ : بی روی تو من در آرزویت می‌رم

شمارهٔ ۹۴ : با درد غم تو نام درمان نبرم

شمارهٔ ۹۵ : بر دست خیال چشم مستت خوابم

شمارهٔ ۹۶ : ای دل دو جهان به دیدهٔ جان می‌بین

شمارهٔ ۹۷ : ای دل! طلب درد کن و درمان بین

شمارهٔ ۹۸ : روزی که نه باغ بود و نی گل، نه سمن

شمارهٔ ۹۹ : ای دل! دل ازین روزن شش سو بر کن

شمارهٔ ۱۰۰ : ای جان به غمت شاد، غمت شادی جان

شمارهٔ ۱۰۱ : تا کی طلب شراب خواهی کردن؟

شمارهٔ ۱۰۲ : ای چیده گل و کرده کنار از گلشن

شمارهٔ ۱۰۳ : هر دم برود ز باده هوشِ دلِ من

شمارهٔ ۱۰۴ : نرگس نگر ای ماهرخِ زهره‌جبین

شمارهٔ ۱۰۵ : ای برگ گُلت به مشک ناب آبستن

شمارهٔ ۱۰۶ : ای ابروی شوخ تو نمودار کمان

شمارهٔ ۱۰۷ : چون دل به تو دادم ای بت عهد شکن

شمارهٔ ۱۰۸ : جز شوق مرا از دو جهان چیست؟ بگو

شمارهٔ ۱۰۹ : گفتم که «مکِش گِرد رخ آن خط سیاه»

شمارهٔ ۱۱۰ : بر بوی سمن بین چمن از دست شده

شمارهٔ ۱۱۱ : ای هم‌نفسم در شب هجران تو آه

شمارهٔ ۱۱۲ : ای دست من از دامن وصلت کوتاه

شمارهٔ ۱۱۳ : چون رخ بنمودی ای بت یغمائی

شمارهٔ ۱۱۴ : ای خواجو اگر می‌بری از مستی بوی

شمارهٔ ۱۱۵ : نرگس که به تاجداری‌ست ارزانی

شمارهٔ ۱۱۶ : آن ماه که بر میان کمر سازد موی

شمارهٔ ۱۱۷ : ای از لب لعلت می نوشین عرقی