رباعی شمارهٔ ۲۰۲

هوش مصنوعی: ای دل، با دقت و محبت، می‌خواهم که جام زرین را پر کنم و از غم‌های گلی خودم آزاد شوم. تو مرا از این دنیای دردناک خارج کن.

هوش مصنوعی: به دل آرام بگو که تا زمانی که در گور نیستم، از درد و ناراحتی دور باش. ای دل سرخ و شاد، در این دنیا از شراب زندگی لذت ببر.