رباعی شمارهٔ ۲۰۱

هوش مصنوعی: ای درد، تو که بی‌دردی و از حال من خبر نداری، بر گردن او مهر و محبت را از دل خود بسته‌ای.

هوش مصنوعی: با انصاف، در زمان نیکی که به دیگران بدهی، بر سر آن دمی خاک می‌گذرانی و زشتی و نیکی را از هم تفکیک می‌کنی. در اینجا توجه به عدل و انصاف مهم است، مخصوصاً زمانی که با حق و باطل روبرو می‌شوی.