رباعی شمارهٔ ۱۴۹

هوش مصنوعی: ای کسی که با زیبایی و لعل خود مرا به راستی کشته‌ای، تو مانند سدی هستی که عاشقان زیادی را با دندان‌های خود به کام مرگ می‌کشاند.

هوش مصنوعی: ای دل، به من کمک کن و مرا از این وضعیت ناخوشایند نجات بده، قبل از اینکه دلم از ناراحتی و پریشانی خسته و ناتوان شود.