شمارهٔ ۱۳۲

هوش مصنوعی: دیروز در جلوی میخانه، پیرمردی را دیدم که مشغول فروش شراب بود. او به آرامی به هر کس که وارد می‌شد، گوشزد می‌کرد و پیامی را به او می‌رساند.

هوش مصنوعی: نوشیدن می دلپذیر او، باعث مستی و سرخوشی می‌شود و کسانی که از آن می‌نوشند، در حالتی سرگیجه‌آور و شیدا به سر می‌برند. آتش عشق او دردهایی را به دوش می‌کشد و در حال فریاد و سر و صدا هستند.

هوش مصنوعی: این شخص به دیگری می‌گوید که از من جامی بگیر و آن شخص نیز پاسخ می‌دهد که در حالی که مشغول نوشیدن هستم، لذت آن شراب را احساس کن.

هوش مصنوعی: با وجود اینکه جوانان ما بی‌تجربه و ناپخته هستند، اما به لطف بزرگان، جامی در دست داریم و ظرفی پر از شراب بر دوش می‌گذاریم.

هوش مصنوعی: ما همه در پی کسب شهرت و نام هستیم، در حالی که او از این تلاش ما شرمنده است. ما درباره ابعاد مختلف زندگی و اسرار آن صحبت می‌کنیم، ولی او کاملاً خاموش است و چیزی نمی‌گوید.

هوش مصنوعی: ببینیم او چه سخنانی دربارهٔ کرامت‌هایش می‌گوید و چه نشانه‌هایی از درک و فهم ما را نشان می‌دهد؛ ما همه در مقابل او، از سر تا پا مانند چشم و گوش هستیم.

هوش مصنوعی: خام هنوز از دردی که عاشقان آگاهند بی‌خبر است. عشق پخته و تجربه‌مند می‌داند که چگونه شعله‌ی ناچیز خام می‌تواند به جوش بیاید و به هیجان درآید.

هوش مصنوعی: ای کسی که نمی‌دانی درد جدایی تا چه زمانی ادامه دارد، بیهوده گویی نکن و در راه وصال او تلاش کن.