شمارهٔ ۷۸۲

هوش مصنوعی: ای دل، در شبی که با اندوه او هم‌نشین شدی، از ناله‌ات چنان فریادی بلند شد که در گوش جهان طنین‌انداز گشت.

هوش مصنوعی: سکوت کن و قلبی پر از درد داشته باش، تا چه زمانی مثل چنگی که ناله‌هایش ضعیف است، بی‌صدا بمانی؟