برگردان به زبان ساده
نگار دل سیاهم لاله رنگیست
چو غنچه بسته‌طبعی، چشم‌تنگیست
هوش مصنوعی: عشقم مانند گل لاله‌ای است که هنوز شکفته نشده و دلش تنگ است.
چو بیماریست چشم ناتوانش
که بر دوشش ز غمزه نیم لنگیست
هوش مصنوعی: چشم ناتوان او مانند بیماری است، زیرا که بر اثر غمزه‌ای که دارد، چیزی از قابلیت‌هایش را از دست داده و لنگ می‌زند.
نگارا بس کن آخر زین جفاها
که هر کس را که بینی نام و ننگیست
هوش مصنوعی: عزیزم، دیگر از این بی‌رحمی‌ها دست بردار. هر کسی که را ببینی، به نوعی دچار نام و ننگ است.
مرا دایم بوصل تو شتابیست
وگرچه در تو زین معنی درنگیست
هوش مصنوعی: من همیشه به تو نزدیک می‌شوم و احساس شتاب می‌کنم، هرچند که در خودت هیچگونه تأخیری وجود ندارد.
تو بس سنگین‌دلی، آری، توانی
اگر صبری کنی، کاندر تو سنگیست
هوش مصنوعی: تو بسیار سنگین دل هستی و اگر صبور باشی، درون تو جوهر و وزنه‌ای وجود دارد.
دو ابروی تو بر شکل کمانیست
که هر غمزه درو تیر خدنگیست
هوش مصنوعی: دو ابروی تو شبیه به کمان است و هر بار که تو چشمکی می‌زنی، گویی تیری پرتاب می‌شود.
چرا تیر و کمان بر من کنی راست؟
مگر زین بیشتر با مات جنگیست؟
هوش مصنوعی: چرا می‌خواهی با تیر و کمان به من آسیب برسانی؟ آیا جنگیدن با من کار ساده‌تری نیست؟
زبانت چون روان گردد به عذرت
تو گویی لنگی اندر دوش لنگیست
هوش مصنوعی: وقتی زبانت به راحتی به صحبت کردن می‌آید، مانند این است که مانند کسی که لنگ می‌زند، در رفتارت ناهماهنگی وجود دارد.
سرش سبزست و لب خندان و رخ سرخ
چو گل هر کس کش از روی تو رنگیست
هوش مصنوعی: سر او سبز و لبش خندان و چهره‌اش مانند گل سرخ است. هرکس که از زیبایی تو دیدن کند، رنگ و حالتی خاصی پیدا می‌کند.
تنم گفتم که نالانست، گفتا:
چه بودستش؟ بنامیزد! چو چنگیست
هوش مصنوعی: بدنم گفتم که درد دارد، پرسید چه شده؟ گفت: مانند چنگی می‌نالد.
