غزل شمارهٔ ۸۲

هوش مصنوعی: غبار زیادی بر دل‌ها نشسته است و بر روی تصویر من در آینه، غباری ایجاد شده است.

هوش مصنوعی: فکری در قلب من وجود ندارد که از تیر و کمان شکسته تر باشد؛ کسی که دل مرا شکسته است، نباید از صدای آهم بترسد.

هوش مصنوعی: کسی که در همه جا از خود اثری می‌گذارد و همیشه در پی جلب توجه دیگران است، در واقع خودش را کوچک کرده و این کار او از روی ضعف و ناتوانی‌اش است.

هوش مصنوعی: افراد فرهیخته و آگاه تحت تأثیر زیبایی‌های ظاهری قرار نمی‌گیرند، زیرا دل آن‌ها به هیچ جذابیتی وابسته نیست.

هوش مصنوعی: طبیعت وحشی من باعث شده که اگر نامم از یاد دوستان رفته، تقصیر خودم است.

هوش مصنوعی: هیچ‌کس بر اسب اراده‌ات سوار نیست و خودت بر سر اختیار و کنترل خودت حاکم نیستی؛ رشته امور از دستت خارج شده است.

هوش مصنوعی: کلیم، که به خداوند بسیار نزدیک است، به خاطر عشق تو به مقام بلندی رسیده است. نصیحت‌کننده نیز از عشق تو غافل شده و حتی اشک‌هایش را برای تو کنار گذاشته است.