غزل شمارهٔ ۳۸۵

هوش مصنوعی: اگر زمانه به کارها پایان ببخشد و مشکلات حل شود، درد و رنجی که بر اثر شکستگی به وجود آمده، به سادگی درمان خواهد شد.

هوش مصنوعی: برای یافتن چیز باارزشی، باید سختی‌ها و مشکلات زیادی را تحمل کرد و در این مسیر، آسیب‌ها و ناکامی‌ها طبیعی است. بسیاری از افراد تمایل ندارند به دنبال ارزش‌ها بروند و تا زمانی که سختی‌ها را تجربه نکنند، به اهمیت آن چیزها پی نخواهند برد.

هوش مصنوعی: زاهد به‌قدری در یادگیری و تعلیم ناتوان است که اگر استاد هم بشود، باز هم به جستجوی هوای نفس و پیروی از خواسته‌های خود ادامه خواهد داد.

هوش مصنوعی: چندین بار باید به سر و پایم دست بزنند و مرا تحت فشار قرار دهند؟ لذت و شادی در این است که عاشق بی‌دست و پا باشد و از آزادی و بی‌قیدی برخوردار باشد.

هوش مصنوعی: هر کجا که شنونده دیر به سخن می‌رسد، بگذار سکوت خودش صحبت کند.

هوش مصنوعی: بر روی چهره دلربا، ابروانی وجود دارد که زیبایی آن به قدری است که می‌تواند هر چیزی را تحت تأثیر قرار دهد.

هوش مصنوعی: شخصی که لب تشنه است، تا زمانی که به چاه نیفتد، آبی پیدا نخواهد کرد. زمانی که روزگار به درخواست او پاسخ مثبت دهد، شرایط بهتر می‌شود.

هوش مصنوعی: وقتی که دل آدمی درگیر عشق یا وابستگی باشد، به آسانی نمی‌توان از آن جدا شد، مانند اینکه نمی‌توانی خاکستر سوخته را از آتش جدا کنی.

هوش مصنوعی: من از نظر روشندلان دور افتاده‌ام، به‌طوری که وقتی مرا می‌بینند، آینه‌ها به جای نشان دادن تصویر من، روی خود را به سمت عقب می‌چرخانند.