شمارهٔ ۸۵۴

هوش مصنوعی: اگر نبود ادب و نزاکت در وجودش، لباسش به خاطر سنگینی بار جانش از هم می‌پاشید.

هوش مصنوعی: عشق او باعث روشنی قلب من شده است، به گونه‌ای که می‌خواهم با اشک‌هایم در شب‌های تار، فضای زندگی‌ام را روشن کنم.

هوش مصنوعی: دل‌های مردم به طور طبیعی رازهای خود را فاش می‌کنند، اما تا کی می‌توانم مانند بوی یک غنچه، رازهای پنهان آنها را پنهان نگاه دارم؟

هوش مصنوعی: در جستجوی فرصتی هستم که مانند ماه در یک پیراهن، با نوری دلپذیر و دوست داشتنی درخشانش کنم.