شمارهٔ ۷۱۸

هوش مصنوعی: وقتی به خاطر جدایی آن گل زیبا می‌گریم، اشک‌هایم مانند ابرها می‌بارند و بوی دل‌انگیز اشک‌های تلخ من همچون بوی گل محمدی است.

هوش مصنوعی: مدتی را ذخیره کن که در طول زندگی به کار بیاید، مانند اینکه نفس را همچون حبابی جمع‌آوری کنی.

هوش مصنوعی: با هر کسی که درک و فهمی دارد از میان افراد زمانه‌ات فاصله بگیر و انتخاب خود را انجام بده.

هوش مصنوعی: از هر کسی که با تو دوست شده، حساب و کتاب کن! چرا که وجود کسی که به دور از توست، مانند سرابی است و واقعی نیست.

هوش مصنوعی: ترس دارم که آتش عشق، به‌خاطر سکوت و اندوهی که در دل دارم، از من دور نشود. من به حدی گریه کرده‌ام که تمام وجودم دچار سوختگی شده است.