شمارهٔ ۶۴۵

هوش مصنوعی: چشم‌های مست تو مانند بازار شراب است و من از این می‌ترسم که اگر رنگ شراب را ببینم، آن مینا هم بشکند.

هوش مصنوعی: موج‌های زیبا و رنگین در جام طلایی او به گونه‌ای به چشم می‌آید که خارها در پیراهن گل‌های خوشبو و زیبا شکسته می‌شوند.

هوش مصنوعی: تا زمانی که آن زیبایی در قامت چنان ظاهری به نمایش گذاشته شود، سرو بلند نیز باید زانو بزند و جلوی آن شمشاد خم شود.

هوش مصنوعی: هر مویی که از گوشه سر تو بیرون می‌آید، برای ما مانند شکستن یک گلستان پر از خار حسرت خواهد بود.

هوش مصنوعی: در جایگاه وصال محبوب، با اشک‌هایی که به خاطر عشق ریخته می‌شوند، سختی‌ها و مشکلاتی که در مسیر تماشا و عشق به وجود می‌آید، کم‌کم از بین می‌روند و حس زیبایی را به ارمغان می‌آورند.

هوش مصنوعی: بخت در کجا است! در دستش گلی نارنجی آورده است که در باغ می‌روید. این گل بدنامی‌اش را بر سر ما می‌شکند.

هوش مصنوعی: اگر از ندامت و پشیمانی خود اشک بریزی، آن اشک مانند تار حریر نازک و لطیف خواهد بود. اگر دل تو به خاطر آرزوها و تمناهایت دچار خارش و ناراحتی شود، آن زمان خواهد شکست.

هوش مصنوعی: مست از شادی و سرحالی هستم و این حالتی که دارم باعث شده که بی‌خیال باشم. اگر شیشهٔ رنگینم در جشن و شادی بشکند، دور از انتظار نیست.