شمارهٔ ۶۳۱

جویای تبریزی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۶۳۱

گل فیض از ریاض حسن زاهد چیدنی دارد

چرا می پوشی از حق چشم، باطل دیدنی دارد

که با چشم سخن گویت تواند بود همدستان

سرت گردم زبان ناز هم فهمیدنی دارد

گره بیگانه است از جبههٔ گل شوخ من واشو

چه گفتم غیر یک قربان شوم رنجیدنی دارد

شمارهٔ ۶۳۰: چه کامها که قدح از تو برنمی گیرد شمارهٔ ۶۳۲: آمدی چون چشم روزن دیده بیخواب از تو شد

اطلاعات

وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)

قالب شعری:غزل

منبع اولیه: چکامه

تعداد ابیات: 3

* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

برگردان به زبان ساده

گل فیض از ریاض حسن زاهد چیدنی دارد

چرا می پوشی از حق چشم، باطل دیدنی دارد

هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی و حقیقت اشاره دارد. می‌پرسد چرا کسی به زیبایی‌های واقعی و نعمت‌های الهی توجه نمی‌کند و به جای آن، چشمان خود را بر حقایق می‌بندد و فقط به ظواهر نادرست و باطل می‌نگرد. در واقع، شاعر می‌خواهد بگوید که دنیا پر از زیبایی و خیر است، ولی انسان‌ها گاهی به عمد خود را از دیدن آن محروم می‌کنند.

گره بیگانه است از جبههٔ گل شوخ من واشو

چه گفتم غیر یک قربان شوم رنجیدنی دارد

هوش مصنوعی: بنده از کلامی که گفتم، جز این که به خاطر تو قربانی شوم، چیزی نگفتم. گره‌ای که در اینجا وجود دارد، ناشی از دشمنی است و به زیبایی و شادابی من نمی‌خورد.