برگردان به زبان ساده
چو مست باده رخ از روزنی برون آرد
چه روی نام خدا گلشنی برون آرد
هوش مصنوعی: زمانی که کسی تحت تأثیر باده باشد و به شگفتی‌های دنیا نگاه کند، زیبایی و جاذبه‌ای خاص به چهره او جلوه می‌دهد. مانند اینکه نام خداوند باعث شکوفایی و سرسبزی یک باغ می‌شود.
زگرد بالش خورشید تکیه گه سازی
چو شبنمت ز خود از دیدنی برون آرد
هوش مصنوعی: زیرا که به مانند بالای خورشید، بر خود تکیه می‌کنی و همچون شبنم، از وجود خود، به دور می‌افتد.
چه عقده ها که تواند گشود تدبیری
هزار خار ز پا سوزنی برون آرد
هوش مصنوعی: تدبیر می‌تواند مشکلات زیادی را حل کند و حتی از کوچک‌ترین چیزها نیز نتیجه‌های بزرگی بگیرد.
عزیز مصر نکویی بود به سینه دلت
اگر ز چنگ هوس دامنی برون آرد
هوش مصنوعی: اگر دل تو پاک باشد و از خواسته‌های نفسانی دوری کنی، آنگاه خوبی‌های عزیز مصر را در دل خود احساس خواهی کرد.
چو تار سوزن از ایام هر که مالش یافت
امید هست سر از روزنی برون آرد
هوش مصنوعی: به مانند تار سوزن که از روزگار می‌گذرد، هر کس که wealth (ثروت) به دست آورد، امید دارد که روزی از دری کوچک بیرون بیاید.
ز دل کسی که رسن پیچ طول آمال است
به هر نفس زدن اهریمنی برون آرد
هوش مصنوعی: دل کسی که درگیر آرزوهای بزرگ است، هر بار که نفس می‌کشد، می‌تواند احساسات و نگرانی‌های زودگذر را به بیرون بریزد.
غم دلی که ره عشق را گرفت مخور
که رفته رفته سر از مأمنی برون آرد
هوش مصنوعی: غم دل را که در مسیر عشق افتاده است، نخور؛ زیرا به تدریج به جایی خواهد رسید که از آن مخفیگاه بیرون بیاید.
بسا محال کزو یافت صورت امکان
بیار می که غم از چون منی برون آرد
هوش مصنوعی: بسیاری از چیزها وجود دارند که ناممکن به نظر می‌رسند، ولی ممکن است به شکل‌های دیگری ظاهر شوند. بنابراین، بیا و می را بیاور تا غم و اندوهی مانند من را از دل بیرون براند.
به طور آن غزل صائب است این جویا
مگر چراغ ز خود روغنی برون آرد
هوش مصنوعی: این شعر به نوعی به تلاش و کوشش انسان اشاره دارد. شاعر می‌گوید که تنها به توانایی‌ها و تجهیزات خود اکتفا نکند، بلکه باید از درون خود نوری بگیرد و با تلاشی مستمر، به نتایج مطلوب برسد. در واقع، هرگز نباید از منابع و امکانات درونی خود غفلت کرد.
