شمارهٔ ۴۸۷

هوش مصنوعی: وقتی که لباس سبز رنگی به تن دارد، تمام وجودش را در بر می‌گیرد و شبیه به این است که مانند تاک، به خاطر زیبایی آن بدن، خود را به اطراف می‌پیچد.

هوش مصنوعی: لب‌های او به قدری حیا دارد که مثل برگ غنچه، در گفتگو با ما کم‌تفصیل است و از شرم، زبانش به درون دهانش می‌پیچد.

هوش مصنوعی: وقتی که تصویر زعفرانی او در جام شراب ظاهر می‌شود، از شدت شعف و بی‌تابی، شراب مانند گرداب دور خود می‌چرخد.

هوش مصنوعی: امروز خم شکسته شده است، دقت کن که محتسب چطور با وجود اینکه دست و پایی ندارد، با هزاران تلاش و اصرار، به دور آن می‌چرخد.

هوش مصنوعی: شراب خوشگوار را نوشیدنی نکن که دور از آن محفل می، مانند دوری از گرداب است و بی‌پایان دلی را غرق می‌کند.