شمارهٔ ۴۷۱

هوش مصنوعی: در هر درد و شکستگی که به من می‌رسد، صدای درد و زخم‌ام از دل برمی‌خیزد. اما از این نخل که می‌روید و میوه می‌آورد، تعجب می‌کنم که چطور هنوز ریشه به زندگی ادامه می‌دهد.

هوش مصنوعی: خط زیبا و دلنشین او به قدری تحت تاثیر زیبایی‌اش قرار گرفته که مانند سبزه‌ای که در پشت لب‌هایش جلوه‌گری می‌کند، به عنوان نمادی از خط یاقوت در نظر گرفته می‌شود.

هوش مصنوعی: فردا کسی که امروز به خاطر خودستایی و غرور، دستش را به کمر زده است، به خاطر افسوس و پشیمانی به خود می‌پیچد.

هوش مصنوعی: فریاد زدن فایده‌ای ندارد، چون دل سنگی مقابل آن قرار دارد. هرچقدر هم که صدا بزنم، تأثیری بر دل سنگی نخواهد داشت.

هوش مصنوعی: دل من به زنجیری که به تو وصل است، گرفتار شده و جانم نیز مانند طعمه‌ای در شکار توست. از موهای تو می‌ترسم؛ زیرا ممکن است دارای خطراتی باشد که به دو سو می‌کشد.

هوش مصنوعی: در محل شکار او، شیران با تله‌هایی به کمین می‌نشینند و تنها کسی که جرات و دل قوی داشته باشد، می‌تواند به دام او برود.