شمارهٔ ۱۰۷۲

هوش مصنوعی: جان تو در حال استراحت و خواب است و به همین دلیل در دنیای خواب و خیال سیر می‌کند. زمانی که جسم و نفس تو در حال رفت و آمد هستند، این روح توست که همچنان در پی امور معنوی و روحانی است و به همین خاطر حالت بی‌تابی و حرکتی در درونت وجود دارد. تا زمانی که زندگی در این دنیا ادامه دارد، باید با این حالتی که برای تو می‌آفریند کنار بیایی.

هوش مصنوعی: من از فکر عمیق تو دور شده‌ام، گویی که در گرداب افتاده‌ام و نمی‌توانم خود را از آن آزاد کنم.

هوش مصنوعی: هر کسی که در دل خود کینه و دشمنی داشته باشد، می‌تواند این درد و غم را به زندگی‌اش راه دهد، حتی اگر همانند نخل بلندی باشد.

هوش مصنوعی: چشم مست او که زیباست، با بینی خوش فرم و جذابش، از هر نگاهی به لیوانی که پر از شراب قوی است، نظری می‌اندازد.

هوش مصنوعی: هر چقدر هم که در عشق صحبت کنی و ادعا داشته باشی، اگر نتوانی با آن چشم جذاب و باهوش ارتباط برقرار کنی، در واقع هیچ مهارتی نداری.

هوش مصنوعی: هیچ‌کس نمی‌تواند جمال و زیبایی تو را ببیند، زیرا نور چنان فراوان است که باعث می‌شود خورشید نیز برهنه و بدون لباس به نظر برسد.

هوش مصنوعی: با زیبایی خیره‌کننده‌اش، کسی جرات می‌کند خود را مقایسه کند؟ کسی مثل شمعی در مهمانی روشنایی دیگری را می‌کشد و به نوعی فانی است.