شمارهٔ ۱۰۶۸

هوش مصنوعی: هیچ کس بدون تو در دلش روشنی ندارد و کسی که بی‌خواب است، آرامش دلش نیز از دست رفته است.

هوش مصنوعی: اگر در نیمه‌شب به خواب کسی بی‌خبر بروی، نمی‌توانی تفاوت بین خواب او و رگ حسش را مثل رگ گل تشخیص دهی.

هوش مصنوعی: آبرو موجب پرورش و رشد ما شد، همانطور که دریاچه ای برای گلی که از آب تغذیه می‌کند، وجود دارد. بدون وجود آب، ما نیز مانند گوهرهای بی‌ارزش خواهیم بود و نمی‌توانیم شکوفا شویم.

هوش مصنوعی: از آغاز، سرنوشت ما در عشق ورزیدن رقم خورده است و غیر از ما کسی به درگاه عشق راهی ندارد.

هوش مصنوعی: ناز آن چهره خشن و خطرناک بر دل آدم تأثیر می‌گذارد و من نگرانم که ضربه‌ی سختی از شمشیری قدرتمند بیافتم.

هوش مصنوعی: این شعر بیانگر آن است که شخصی تلاش کرده تا مضامین جدید و زیبا را در قالب شعر بگنجاند و از دوستی که درک عمیقی از کلمات دارد، خواسته تا نکات مهم و ظریف آن را دریابد.