شمارهٔ ۱۰۴۱

هوش مصنوعی: ای دل، از نعمت عشق چقدر به خوشی رسیده‌ای، عشق تو آنقدر قوی است که تو را مایه‌ای برای سربلندی و افتخار کرده است.

هوش مصنوعی: به خودت استراحت کن و از خیال لب او دور نشو، چون تو به مانند نمکی که در ظرفی قرار دارد، گرفتار شده‌ای.

هوش مصنوعی: اگر از غرور و خودپسندی خود نگذری، هرگز طعم درد و رنج را نخواهی چشید، مانند گلی که با تمام بدن خود، تنگی و سختی را تجربه کرده باشد.

هوش مصنوعی: جانم به تنگی آمده و از نزدیکی تو خسته شده است. چرا مانند یوسف بیهوده در زندان به سر می‌بری؟