شمارهٔ ۴۵۴

هوش مصنوعی: مدت زیادی است که منتظر و چشم به راه هستم و امیدوارم روزی با ترحم به وضعیت من، کسی به سراغم بیاید.

هوش مصنوعی: با وجود اینکه در گوشه‌ای از دوری و جدایی مانده‌ام و به خاطر ضعف بدنی‌ام در حال رکود هستم، وقتی صدای پای تو به گوشم برسد، از شدت عشق و اشتیاق، بی‌خود از جا بلند می‌شوم.

هوش مصنوعی: تا زمانی که تو در غم‌های من را نگشایی، بخت و اقبال من هم در این خانه‌ی غم به روی من باز نخواهد شد و هیچ راحتی به من نخواهد رسید.

هوش مصنوعی: هیچ مکانی بدون حضور تو رونق نمی‌گیرد و وای بر آن مکانی که تو از آن دور باشی.

هوش مصنوعی: دولت و سرنوشتی باشد که در آن با خوشحالی و باز کردن در، حسودان را کنار بزنم و به روی خودم لبخند بزنم.

هوش مصنوعی: گاهی اوقات، با ورود غریبه‌ها به سرزمین خود، از سر تا پایم لطف و محبت می‌بارد.

هوش مصنوعی: هر زمان که پای خود را در کلبهٔ محبوب گذاشتی، روز و شب چشمانم همواره به درگاه تو خواهد بود.