شمارهٔ ۳۴۳

هوش مصنوعی: من چهره زیبای تو را در دل دارم، با اینکه بدی‌های تو را تحمل می‌کنم. حتی با وجود سختی‌هایی که از جانب تو می‌کشم، به لطف و مهربانی‌ات چشم می‌دوزم.

هوش مصنوعی: پای تو بر زمین، خیلی ارزشمند است، پس اجازه بده تا ابتدا توجه و احساساتم را به پای تو معطوف کنم.

هوش مصنوعی: بدنم به شدت ضعیف و ناتوان شده و هر لحظه می‌خواهم به اشتباه یکی از آن موها را از زلف‌های تو بکشم.

هوش مصنوعی: اگر بتوانم، می‌خواهم با تمام قوا و سختی‌ها، دور تا دور خانه‌ات حائلی ایجاد کنم تا هیچ‌کس نتواند به تو نزدیک شود.

هوش مصنوعی: ای کاش گردنبند وفای تو را بر گردن داشته باشم و به جای آن، حلقه دم سگانت را به من بدهی.

هوش مصنوعی: وقتی که تو به جدایی رو می‌آوری و از عقب به من نگری، من در هر قدم صد بار از دلتنگی تو آه و ناله می‌کنم.

هوش مصنوعی: تو گفتی که چقدر از رنج و غم من باید بکشی، اما من هیچ غمی از این رنجی که بخاطر تو می‌کشم ندارم.