شمارهٔ ۳۳۹

هوش مصنوعی: با اینکه جز فریب و جادو از تو چیزی نیافتم، نتوانستم حتی برای یک لحظه از جان خودت جدا شوم.

هوش مصنوعی: هر کجا که هستی، نشانه‌های تو همه جا وجود دارد. اما من در شگفتم که چرا نتوانسته‌ام تو را پیدا کنم.

هوش مصنوعی: بنفشه و سنبل را به هم زدم، اما نتوانستم بویی از عطر خوبی که از نوشته‌ات می‌آید، پیدا کنم.

هوش مصنوعی: چشم زخم از تو دور باشد، چرا که ما به اندازه کافی به تو نگاه نکرده‌ایم و از زمان‌های گذشته بیشتر به تو توجه نکرده‌ایم.

هوش مصنوعی: هیچگاه به سمت من نیامدی و من از اشک خودم، دامنم را مانند گلی که به خون آغشته شده است، آکنده نکردم.

هوش مصنوعی: تو کسی هستی که در کشتن سرکشان خبره‌ای، اما من هیچ علاقه‌ای به زبان تو که عاشقان را می‌کشد ندارم.

هوش مصنوعی: من به زنجیر زلف تو گرفتار هستم و از حالت دیوانگی‌ام نتوانستم رهایی یابم، هرچند که تلاشم را کرده‌ام.