شمارهٔ ۲۹۳

هوش مصنوعی: هرگز تو که شوخ و شاداب هستی، به دل‌های خسته و زجرکشیده سر نزدی و حال عاشقانی که جگرشان از درد سوخته را نپرسیدی.

هوش مصنوعی: بسیاری از مردم در جستجوی تو هستند و برای رسیدن به تو تشنه‌اند. تو فقط با یک قطره‌ای که به لب یک تشنه می‌دهی، می‌توانی جان تازه‌ای به او ببخشی.

هوش مصنوعی: رفتار مهربان تو، باعث شده که هزاران نفر به خاطر عشق و شوق به تو جان ببازند. با این حال، با گام‌های آرام و دلنشینت، تنها یک نفر از این جمع به آرامش رسیده است.

هوش مصنوعی: اگر به راه و رسم وفا می‌پرداختی، برای کسانی چون بیدل، از این قاعده خارج نمی‌شدی.

هوش مصنوعی: پرنده و ماهی به خاطر ناله‌های ما ناله کرده‌اند، اما تو هرگز این ناله‌ها را نشنیدی و بی‌توجهی کردی.

هوش مصنوعی: این شعر به این معناست که در اینجا صحبت از لطافت و زیبایی کلام و احساسات است. ای دل، در باغ آرزوها و خواسته‌هایت، از میان زیبایی‌ها، آیا گلی را انتخاب کردی یا نه؟ یعنی به دقت در انتخاب و شناخت زیبایی‌ها بپرداز.

هوش مصنوعی: یک جام از میخانه‌ی مغان به دست و ز شتابی که دارم، به تو می‌گویم که برایم بگذر، ای مراقب شهر! آیا شتر را دیدی؟