شمارهٔ ۹۸۴

هوش مصنوعی: در قلب من که زخمی است، از چشمان روشنت وارد شدی. خانه‌ام باز است و تو مانند مه از روزنه‌ای وارد می‌شوی.

هوش مصنوعی: با دیدن آب، لطافت تازه‌ای را احساس می‌کنم، گویی تو مانند یک گلبرگ تازه، از باغ به اینجا آمده‌ای.

هوش مصنوعی: از استخوان ما نباید آسیب پیکان تو را بخورد، ای کسی که بر شکارهای لاغر تیر پرتاب می‌کنی و به آنها حمله می‌کنی.

هوش مصنوعی: مانند لب‌های تو که جان‌بخش است و چشمانت که جان می‌گیرد، در تمام هنرها مانند استادان آن هنرها هستی.

هوش مصنوعی: به دوست تو گفتی که داستان ناکام کردن من را برایم بگویی؛ به نظر می‌رسد که تو با نیت آسیب رساندن به من آمده‌ای.

هوش مصنوعی: ای کسی که به محله زیبا رویان رفته‌ای، با دامن پاک و بی‌گناهی وارد شدی، اما اکنون دامن تو چاک‌دار و آسیب‌دیده است.

هوش مصنوعی: سرو زیبای گلرخ را از آزادی دور نکن، زیرا وقتی به چنین باغی می‌آمدی، مانند سوسن زبان‌آور بودی.