شمارهٔ ۸۸۱

هوش مصنوعی: بر روی برگ گل، خطی با عطر خوش عود نکش و دور ماه، حلقه‌ای از مشکی که با دقت و زیبایی بافته شده، قرار نده.

هوش مصنوعی: وقتی که قدم می‌زنی، موهایت را زیر پا نگذار و فریب دام‌های دنیا را در مسیر مردان دین ننداز.

هوش مصنوعی: حیف است که بر روی زمین، پای تو به خاک گذاشته شود، در حالی که چشم من به خداوند می‌نگرد.

هوش مصنوعی: تو گفتی که به خاطر کسی داغی را بر دل عاشقان نمی‌گذارم، پس دیگر بعد از این، این درد را بر دل سوختگان نگذار.

هوش مصنوعی: لطفاً به من زخم نزن، زیرا هنوز زنده‌ام و نمی‌خواهم تیغ کینه‌ات مرا از پا درآورد.

هوش مصنوعی: ای عشق، اگر تو مرا ستایش کنی، تنها لقبی که شایسته‌ام است، بنده و خدمتگزار کوچکی است که در نزد تو ارزش چندانی ندارد.

هوش مصنوعی: هر جا که نشانه‌ای از وجود او را دیدی، با فروتنی و ادب در برابر او سجده کن و بی‌احترامی نکن.