شمارهٔ ۷۷۲

هوش مصنوعی: به تماشای زیبایی آن فرد نازنین بپرداز و ببین که چگونه هر جا که می‌رود، افراد آزاد و بی‌قید را به دنبالش می‌کشد.

هوش مصنوعی: اگر به دنبال نابود کردن عقل و دین هستی، باید به سراغ فتنه‌ها بروی و بنگری که چگونه بر روی سینه‌ی بلند و استوار آن سوار می‌شوی.

هوش مصنوعی: به خاطر عشق او، چنان اشک می‌ریزم که دل‌ام مانند صبحگاه نو با رنگ سرخ خون غرق شده است. ببین چگونه نعل سمندش بر دلم نشسته و آن را مجروح کرده است.

هوش مصنوعی: طاووسان باغ سدره از می لب می‌زنند و به دور قند او همچون مگس کهن پرواز می‌کنند.

هوش مصنوعی: ای کسی که می‌گویی برای چه این‌قدر گریه می‌کنی، به خنده شیرین او که مانند لعل (گونت) است نگاه کن.

هوش مصنوعی: چشم بد را با خال سیاهی که بر روی صورتش به شکل دود سپند افتاده، بر افروخته است. نگاه کن به چهره‌اش که نشان از زیبایی و جذابیت دارد.

هوش مصنوعی: گفته‌ای که یک جام، احساس سبکی و آزادگی دارد، اما در دلش، بار سنگین رنج و درد نشسته است. بیا و این اندوه را در نگاهش ببین.