شمارهٔ ۷۶۸

هوش مصنوعی: خداوند کیست که اینگونه مست و شاداب است، و با دل‌های آزرده و غمگین، آغازگر باده‌نوشی و مستی شده است؟

هوش مصنوعی: چند بار می‌خواهم بی‌خبرانه به سراغ او بروم، اگر بار دیگر به حالتی مست و عاشق به او برسم، چنین وضعی را تجربه خواهم کرد.

هوش مصنوعی: اگر روح آزاد از قید و بندها به سوی تو پرواز کند، قالب فرسوده را خواهد شکست.

هوش مصنوعی: عشق تو را مانند جانم می‌خواستم و در دل نهان نگه می‌داشتم. اما چه می‌شد اگر تو وجود نداشتی، در آن صورت همین اشک‌ها و غم‌های من راز عاشقانه‌ام را فاش می‌کردند.

هوش مصنوعی: او مرا در حال اندوه و گریه می‌بیند، اما بی‌اعتنا از کنارم می‌گذرد و نمی‌داند که چرا اینچنین بی‌رحمانه و بی‌محبت رفتار می‌کند.

هوش مصنوعی: نمی‌دانم از کجا یعنی چشمی دارم که بهبودی را می‌بیند، در حالی که عشق به دوستی بدخواه و ستمگر با دنیا در این وضعیت سخت به سر می‌برد.

هوش مصنوعی: اگر به خاطر دوست زیر پای او قرار نگیری، چگونه می‌توانی در میان عاشقان به عظمت و اعتبار برسید؟