شمارهٔ ۷۶۹

هوش مصنوعی: بیا و ببین چقدر دل من پر از درد است، قطرات اشک گرم و آه سرد مرا در کنار هم حس کن.

هوش مصنوعی: غم دوری و سنگینی صبر، همه بر روح من سنگینی می‌کند. من را ببین که چگونه تحت تأثیر این حالت‌ها هستم.

هوش مصنوعی: زمانی که روح از بدن جدا می‌شود، مانند دامن که به دور خود می‌پیچد، به تو نزدیک می‌شود و به نوعی نزد تو قرار می‌گیرد.

هوش مصنوعی: اشک‌هایم مرا به سمت تو می‌برند و مانند آب، زباله‌ها و خاشاک به سوی من می‌آید.

هوش مصنوعی: نگویید که این جام عشق رنگی ندارد؛ زیرا من در آن اشک سرخ و چهره زرد خود را می‌بینم.