شمارهٔ ۶۳۴

هوش مصنوعی: مدت زیادی است که دل به محبت و وفای تو داده‌ایم و ارتباطی با تو برقرار کرده‌ایم و از خود جدا شده‌ایم.

هوش مصنوعی: ما از زاهدان و اهل بهشت که در پی چیزهای نسیه هستند، و همچنین از نازپرورده‌ها و خوشگذران‌ها که به لذت‌های آنی می‌پردازند، جدا هستیم؛ زیرا ما خود را با غم تو، به نعمت و خوشبختی دست یافته‌ایم و از هر دو گروه آزادیم.

هوش مصنوعی: ما به حریم وصال تو دسترسی نداریم، اما قلب‌مان پر از امید است و در راه تو ایستاده‌ایم.

هوش مصنوعی: هر کسی آرزوهایی در دل دارد و به چیزهای مختلفی امیدوار است، اما ما فقط به تو فکر می‌کنیم و دل‌مان را به تو سپرده‌ایم.

هوش مصنوعی: بسیار از بی‌عدالتی‌های تو خسته و دل‌آزرده‌ایم، اما هرگز ناراحتی خود را با شکایت به تو بیان نکرده‌ایم.

هوش مصنوعی: مانند صوفیانی که وقتی نکته‌ی وحدت را می‌شنوند، هر جا که باشند، از حالت و مکان خود خارج می‌شوند و به یاد تو ذکر تو را بر زبان می‌آورند.

هوش مصنوعی: گفتم که دل شکسته‌ای دارم، و جامی به من نشان بده. اما او با ناز گفت که چه فایده‌ای دارد، ما خود شکسته‌ایم، نه اینکه فقط جامی شکسته باشد.