شمارهٔ ۶۰۲

هوش مصنوعی: با ناخن به سینه‌ام می‌زنم و از دل فقط حرف عشق تو را بیرون می‌آورم.

هوش مصنوعی: قبل از اینکه با چهره تو آشنا شوم، در بسیاری از جوانب زندگی‌ام ناشناخته و گمنام بودم. اما محبت و زیبایی تو موجب شد که من به طور آشکار خودم را بشناسم و بهتر دیده شوم.

هوش مصنوعی: لذتی برای من وجود ندارد جز یادآوری آن چهره. ای کسی که نصیحت می‌کنی، زیبایی زندگی من در خاطر همان چهره است.

هوش مصنوعی: دو دنیا به یکدیگر گفتند که فقر و تنگدستی ارزش ندارد و نباید قیمت کار من را پایین آورد.

هوش مصنوعی: از دیده‌ام که با دامن پربرکتت از در داخل شو. بیایید تا در مسیر قدم‌هایتان، گل و گلاب بریزم.

هوش مصنوعی: هر صبح صدای ناله‌های قلبم به ساکنان درخت سدر می‌رسد و آنها را به هیجان می‌آورد.

هوش مصنوعی: تو به من گفتی که مانند یک سگ به تو وفادار باشم، اما اگر من غیر از آن نباشم، پس چه جایگاهی دارم؟