شمارهٔ ۱۰۱۰

هوش مصنوعی: به خاطر اینکه همیشه در درونم غم و اندوه دارم و چشمانم بیدار و هوشیار است، هر کسی که از دور می‌بینم را به تو نسبت می‌دهم و فکر می‌کنم که آن شخص خود تو هستی.

هوش مصنوعی: شخصی که جان خود را فدای عشق می‌کند و از آن آگاه نیست، من هستم. و آن کس که خون خود را می‌ریزد اما این موضوع را درک نمی‌کند، تو هستی.

هوش مصنوعی: اگر جانم از دست برود، چه اهمیتی دارد وقتی که تو معشوق من هستی؟ و اگر دلم را هم از دست بدهم، نگران نباشم چون تو عشق من هستی.

هوش مصنوعی: با وجود اینکه هر لحظه از غم دچار رنج و زحمت می‌شوم، اما من ناراحتی ندارم، عزیز من، چون تو هستی که برایم دلسوزی می‌کنی.

هوش مصنوعی: روز برای من همانند خواهش و درخواست نور از شب تار است. تویی که مانند شمعی در شب تار، روشنی بخش زندگی‌ام هستی.

هوش مصنوعی: با کی درد و رنج خود را بگویم؟ ای پروردگارا، در این شب‌های غم‌انگیز که صبرم کم شده و اندوه زیادی دارم، تنها تو هستی که از حال من آگاهی.

هوش مصنوعی: اگرچه من از هیچ چیز به تو دسترسی ندارم و نمی‌توانم چیزی از تو بگیرم، اما در این بازار عشق، خودم را به عنوان کسی که به تو نیاز دارد، معرفی می‌کنم.

هوش مصنوعی: دوستی تو را دارم، پس به دنبال دوست دیگری نباش. اگر تو یار من هستی، بدون یار دیگری خیلی دوام نخواهم آورد.