شمارهٔ ۹۳

هوش مصنوعی: هر کسی که به معشوق نیاز دارد، باید درد و رنجی را تحمل کند که درمانی ندارد. کسی که بخواهد به وصال معشوق برسد، باید رنج جدایی را نیز متحمل شود.

هوش مصنوعی: دل را نگو که بی‌مهر و محبت است، زیرا از عشق و محبت جان می‌سوزد و نمی‌تواند بار غم محبوب را تحمل کند.

هوش مصنوعی: گفتم که پریشانی من به خاطر زلف توست، او پاسخ داد: برای به دست آوردن زیبایی مانند طاووس، هر کس باید سختی‌هایی را تحمل کند.

هوش مصنوعی: نابودی و آزار قلب‌های بی‌شماری تنها در یک نگاه او به وجود می‌آید، کسی که به طور مداوم ابروهایش را به صورت کمانی شکل می‌دهد.

هوش مصنوعی: ای کسی که دندان‌هایت از آن مروارید خالص و زیباست، با لباس مجلسی و با درخشندگی کیمیا، آن گوهر را از عمق دندانت بیرون می‌کشی.

هوش مصنوعی: اگر جمال تو در چشم من باشد، هیچ زیبایی دیگری نمی‌تواند توجهم را جلب کند و دلم به سوی کسی دیگر نرود.

هوش مصنوعی: اگر در آستین عهد را برای نشان دادن وفای خود به خارج بیاوری، بختی که در خواب است، از خواب بیدار می‌شود و تو را در آغوش می‌گیرد.

هوش مصنوعی: نور ایمان بر چهره توست و زلف ظالم کمین کرده، من از این می‌ترسم که این زیبایی خطی بر صفحه ایمان من بکشد.

هوش مصنوعی: هر بار که به زلف تو نگاه می‌کنم، مانند یک ترک که در چین زیبایی خود را نمایان می‌کند، دل را به بازی می‌گیرد و در هر لحظه، دل من را همچون گوی در میدان چوگان به این سو و آن سو می‌کشاند.

هوش مصنوعی: به خودت اجازه نده که از حدود خود فراتر بروی، چون اگر روزی به او دسترسی پیدا کند، به جای سرمه، خاک پای تو را بر چشم خود خواهد گذاشت.

هوش مصنوعی: دل بی‌تاب و پر از غم، به خاطر عشق تو زجر می‌کشد یا دوران سختی را تحمل می‌کند.