شمارهٔ ۱۴۱

هوش مصنوعی: عزیزان و محبوبان، بر روی بالشت‌های نرم و لطیف استراحت می‌کنند و خاکساران، در آستان خدایی که نیازمندی‌هایشان را برآورده می‌سازد، در خضوع و فروتنی قرار دارند.

هوش مصنوعی: تحمل سختی و رنج عشق به معشوق، برای من دلپذیرتر از هزار نعمت و آسایش است.

هوش مصنوعی: گوش مجنون به لیلی گوش می‌دهد و حلقه‌ای که به دور آن قرار دارد، نشانه از محبت و وفاداری است. سر محمود به مقام و عظمت می‌رسد و آستان ایاز نیز نشان‌دهنده تواضع و خضوع در برابر بزرگی است. این موارد همگی سمبل‌هایی از عشق و ارادت به معشوق و قرار گرفتن در سایه‌ی بزرگ‌ترها است.

هوش مصنوعی: عاشق جانباز برای نام و ناموس و دین و دنیا ارزشی قائل نیست و به آنها توجهی ندارد.

هوش مصنوعی: ای کسی که به عیوب من در عشق اشاره می‌کنی، یک نگاه به زیبایی او بینداز.

هوش مصنوعی: عشق به دل هر کسی وارد نمی‌شود، زیرا همه سینه‌ها شرایط پذیرش راز و رازهای عشق را ندارند.

هوش مصنوعی: من از این در چگونه می‌توانم بروم؟ مانند مرغی که پرهایش بسته است، چگونه می‌تواند پرواز کند؟

هوش مصنوعی: من نه زمانی برای سکوت دارم و نه فرصتی برای آواز خواندن.

هوش مصنوعی: هرچقدر هم که به خاطر تو جانم را از دست بدهم، باز هم به خاطر یاد تو زنده می‌شوم.

هوش مصنوعی: سخنان دشمنان را نادیده بگیر و به حرف‌های دوستانت توجه کن.

هوش مصنوعی: لحظه‌ای به این دلbroken توجه کن و زمانی به این غریبه محبت کن.

هوش مصنوعی: امشب نمی‌توان در مورد گذشته صحبت کرد، زیرا زمان بسیار کم است و موضوع خیلی طولانی است.

هوش مصنوعی: اگر جلال گریه کند، باید او را عذر نهاد، زیرا مانند شمع در حال سوز و ذوب شدن است.