شمارهٔ ۱۲۹

هوش مصنوعی: وقتی که عقل زیبایی آن معشوق را مشاهده کرد، به خاطر تحیر و شگفتی خود، انگشتش را گاز گرفت.

هوش مصنوعی: باد عطر و بوی او را به باغ آورد و غنچه به خاطر او لباس خود را از تن بیرون آورد.

هوش مصنوعی: هر شب در خیال زیبایی لبان او هستم و چشمانم پر از اشک مثل مروارید می‌شود.

هوش مصنوعی: عاشقان جان خود را برای او قربانی کردند و یکی یکی زلف‌های محبوبش را چیدند.

هوش مصنوعی: شخصی در غم از دست دادن کسی به شدت ناراحت شده است و هیچ‌کس طعم شیرینی آن خوشبختی را تجربه نکرده است.

هوش مصنوعی: هر کسی که داستان‌هایی از او نقل کرده‌اند، هیچ‌کس نتوانسته به عمق و حقیقت کمال او پی ببرد.

هوش مصنوعی: هر دلی که از چنگال عشق رها شود، به دام موهای عشق گرفتار می‌افتد.

هوش مصنوعی: هر کس که به عشق گرفتار شود، تا ابد در این بند نگه‌داشته می‌شود و نمی‌تواند از آن آزاد شود.

هوش مصنوعی: هر کسی که زیبایی و چهره‌ی او را دید، به مانند من دچار آشفتگی و حیرت شد.

هوش مصنوعی: جان او از درد رهایی یافت مانند جلال؛ هرکس این درد را با جان خود پذیرا باشد.