شمارهٔ ۲۳۰

هوش مصنوعی: ای کسی که در سرزمین دل‌ها ruler و صاحب قدرتی، تمام دنیا در نظر تو مانند یک شخص است و در آن وجود تو را می‌بینیم.

هوش مصنوعی: من به دنبال همدم و مونس دل هستم، زیرا یاد تو برایم بسیار عزیز است. نمی‌دانم با چه کسی درد دل خود را بگویم، چون تویی که نهایت درمان آلام منی.

هوش مصنوعی: اگر زبانم را از گفتن ببندم، تو همچنان در ذهن من هستی و اگر از دوری‌ات نالیدم، تو همدم اندوه من هستی.

هوش مصنوعی: تو با کشیدن پرده‌ها، مردم را به مخفی‌کاری و پنهان شدن واداشتی؛ اما در پس هر پرده‌ای که افتاده، من شاهدی رازآلود از تو دیدم.

هوش مصنوعی: قدرت تو مانند چوگان است و جهان، میدانی بدون مکان. تو مانند سوار چابکی در دنیای کارزار حضور داری و شاهد آنجا هستی.

هوش مصنوعی: گفتن از این و آن برای من مانند پرده‌ای بود که بر سر راهم افتاده بود. اما وقتی چشمانم را باز کردم، دیدم که هر آنچه هستی، خود تویی.

هوش مصنوعی: اگرچه دل عاشق به خاطر دردهای تو شکسته و ویران شده، اما نگران نیستم، زیرا در دل من گنجینه‌ای پنهان است و آن تو هستی که در اعماق دل من نهفته‌ای.

هوش مصنوعی: عاشق و معشوق به عشق نیاز ندارند، زیرا تو همانند یک داستان عاشقانه آن‌ها هستی. تو بیانگر ناله یعقوب و زیبایی حسن یوسف در سرزمین کنعان هستی.

هوش مصنوعی: حسین که در حال تحمل رنج و درد است، از تو، ای خدایی که مایه آرامش و شادابی دل‌های رنجور هستی، امید به بهبودی دارد.