شمارهٔ ۱۶۵

هوش مصنوعی: من دلم برای تو می‌تپد، ای کسی که به من ستم کرده‌ای. نگذار درد و رنج من، که همچون الماس است، بر زخم‌های عمیق من بیفزاید.

هوش مصنوعی: در جامی که از درد قلبم برای لب‌های تو آماده کرده‌ام، می‌ترسم که شور شود و نمک زیاد نریزی.