شمارهٔ ۲۴۹

حزین لاهیجی » غزلیات ناتمام » شمارهٔ ۲۴۹

سرفرازی طلب از همّت مردانهٔ عشق

داغ خورشید بود بر سر دیوانهٔ عشق

نیست جز سینهٔ تفسیدهٔ این سوخته دل

سرزمینی که در آن سوخته شد دانهٔ عشق

شمارهٔ ۲۴۸: لقمه ای را ممسک از آزادگان دارد دریغ شمارهٔ ۲۵۰: ای آنکه زدی بر قدح، امروز مرا سنگ

اطلاعات

وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)

قالب شعری:غزل

منبع اولیه: پروژهٔ بازبینی OCR

تعداد ابیات: 2

* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

برگردان به زبان ساده

سرفرازی طلب از همّت مردانهٔ عشق

داغ خورشید بود بر سر دیوانهٔ عشق

هوش مصنوعی: عشق پر از تلاش و همت است، و این تلاش می‌تواند به موفقیت و سرفرازی منجر شود. در واقع، داغ عشق مانند تابش آفتاب بر سر عاشق است که نشان دهندهٔ شدت احساسات و تلاش‌های اوست. این احساسات ممکن است گاهی دیوانه‌وار باشند، اما در نهایت به فردی قوی و سرفراز منجر می‌شوند.

نیست جز سینهٔ تفسیدهٔ این سوخته دل

سرزمینی که در آن سوخته شد دانهٔ عشق

هوش مصنوعی: در اینجا گفته می‌شود که تنها چیزی که باقی مانده، دل شکسته و دردمند است و این دل در سرزمینی قرار دارد که در آن عشق به طور کامل ویران شده است. در واقع، دانهٔ عشق که باید رشد کند و شکوفا شود، در این سرزمین به آتش کشیده شده و دیگر امیدی به زندگی و احیای آن نیست.