شمارهٔ ۲۴۲

بسته پای چو من بی پر و بالی که مپرس

زیر لب دارم ازین عقده، سؤالی که مپرس

جلوهٔ شمع تجلّی، شب هجران تو داشت

با خیال تو، مرا بود وصالی که مپرس

رخت از آن کوی پی عزم سفر می بستم

دل به دامان من آویخت، به حالی که مپرس

وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)

قالب شعری:غزل

منبع اولیه: پروژهٔ بازبینی OCR

تعداد ابیات: 3

* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

بسته پای چو من بی پر و بالی که مپرس

زیر لب دارم ازین عقده، سؤالی که مپرس

هوش مصنوعی: من مانند پرنده‌ای هستم که بی‌پر و بال در قفسی زندانی است؛ از دردی که دارم در دل خود می‌نگرم و سوالی از من نکن.

جلوهٔ شمع تجلّی، شب هجران تو داشت

با خیال تو، مرا بود وصالی که مپرس

هوش مصنوعی: شمعی که درخشش آن نمایان است، در شب جدایی تو، یاد تو را در ذهنت دارم و با تو بودن را تجربه کرده‌ام، اما نپرس چطور.

رخت از آن کوی پی عزم سفر می بستم

دل به دامان من آویخت، به حالی که مپرس

هوش مصنوعی: من آماده سفر شدنم را به یاد آن کوی آغاز می‌کردم، اما دلم به دامنم چنگ زد و حالتی داشت که نیازی به پرسشش نیست.