شمارهٔ ۲۱۱

حزین لاهیجی » غزلیات ناتمام » شمارهٔ ۲۱۱

در آن محفل که شمع من، تجلی‌ساز می‌آید

اگر طور است، چون پروانه در پرواز می‌آید

ضعیفی‌ها فکنده‌ست از نواسنجی زبانم را

کنون چون نی، همین از گوش من آواز می‌آید

حزین از شعر سرجوش فغانی میگساری کن

که از گفتار او کار می شیراز می‌آید

شمارهٔ ۲۱۰: ز هجران کار دلتنگی به سامان دیر می آید شمارهٔ ۲۱۲: با سفلگان شراکت روزی، زیان بود

اطلاعات

وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)

قالب شعری:غزل

منبع اولیه: پروژهٔ بازبینی OCR

تعداد ابیات: 3

* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

برگردان به زبان ساده

در آن محفل که شمع من، تجلی‌ساز می‌آید

اگر طور است، چون پروانه در پرواز می‌آید

هوش مصنوعی: در آن محفل که من به عنوان شمعی درخشان حضور دارم، اگر گونه‌ای نور وجود داشته باشد، مانند پروانه‌ای به سوی آن نور پرواز می‌کنم.

ضعیفی‌ها فکنده‌ست از نواسنجی زبانم را

کنون چون نی، همین از گوش من آواز می‌آید

هوش مصنوعی: زبانم را به خاطر ناتوانی‌اش کنار گذاشته‌ام و اکنون مانند نی، صدایش به گوشم می‌رسد.

حزین از شعر سرجوش فغانی میگساری کن

که از گفتار او کار می شیراز می‌آید

هوش مصنوعی: حزین، از شعر شاد و سرشار از احساس او لذت ببر و مانند یک عاشق که تحت تأثیر شراب است، از آن استفاده کن، زیرا این گفتار او باعث می‌شود که کارها به زیبایی در شیراز رقم بخورد.