شمارهٔ ۶۶۷

هوش مصنوعی: هرگز از دام درد و رنج نمی‌خواهم فرار کنم، چون خود را به نادانی زده‌ام و به‌راحتی نمی‌توانم خود را به کسی که از فریاد و ناله‌ام خوشحال می‌شود، تسلیم کنم.

هوش مصنوعی: به دنیا و آخرت توجهی ندارم، فقط به کمی توجه تو دل‌خوشم و فراموش کرده‌ام که در این دو عالم چه می‌گذرد، تا وقتی که به یادم هستی.

هوش مصنوعی: با روش‌های ساده‌ای می‌توان دل را آرامش داد، اگر نمی‌خواهی به من محبت کنی، حداقل به صدای من گوش بده.

هوش مصنوعی: اگر لحظه‌ای از بار سنگین غم و اندوه خالی می‌شدم، روحی سبک و آزاد می‌یافتم و می‌توانستم به نسیم محبت و وصال آموزش دهم.

هوش مصنوعی: زندگی در وضعیتی که به دیگران وابسته باشیم، از غیرت و شرف دور است. اگر زمانی نیاز به کمک داشته باشیم، نباید نگران باشیم که اتفاقی برای ما بیفتد.

هوش مصنوعی: هر چه بیشتر می‌نوشی، بال و پر تو بازتر می‌شود، اما اگر مینا را بشکنی، معنی‌اش این است که شکستن دل زیباست.

هوش مصنوعی: آرزوها و خواسته‌های دنیا به دست کسانی که تلخ کام هستند، به تحقق می‌رسد. جان خوب فرهاد سبب می‌شود که تلخی‌ها به شیرینی تبدیل شوند.

هوش مصنوعی: حزین هرگز نمی‌تواند فراموش کند که تیر عشق چقدر لطیف و دل‌نواز بوده، حتی اگر آن عشق از نظر ظاهر بی‌رحم و بی‌اعتنا به نظر برسد.