شمارهٔ ۵۵۴

هوش مصنوعی: به ناتوانی من نگاه کن و از تکبر محبوب چیزی نپرس، از سربلندی و پایداری آن سرو هم سوالی نکن.

هوش مصنوعی: به خاطر ناز و غمز‌ه‌های تو، ای عشق، از پنهانگاه بیرون بیا و دیگر درباره بهای محبت من سؤال نکن.

هوش مصنوعی: با فراق تو، جان شیرینم به درد آمده و شب‌های انتظار برای من پر از تلخی است؛ از این تلخی‌ها به هیچ‌کس نگو.

هوش مصنوعی: تو تنها راه نجات دل‌های دردمندی، که از بی‌قراری رنج می‌برند، هستی. از درد دل‌های آنها سوال نکن.

هوش مصنوعی: در این زندگی پر از مشکلات و آشفتگی‌ها، به عشق و تسلیم در برابر آن ادامه بده و مانند یک لنگر، در همین جا ثابت بمان. از دیگران نپرس که چه باید بکنی.