شمارهٔ ۴۶۷

هوش مصنوعی: از ناله‌ام کوه بیستون می‌لرزد و آتش، از درخشش تیشه‌ام، کوه آهن به آب تبدیل می‌شود.

هوش مصنوعی: به خاطر جستجوی بی‌پایان در درون برای یافتن آن جواهر نادر، دلم آشفتگی و سردرگمی پیدا کرده و دربند نگرانی‌هایم گرفتار شده‌ام.

هوش مصنوعی: به یاد چهره آن گل، شب‌ها که آهی از دل می‌کشم، احساس می‌کنم که نور ماه تابشی بر طاقت و صبر من می‌افکند.

هوش مصنوعی: موسیقی و آهنگ من چه تأثیری بر دل‌های غمگین دارد؟ افرادی که غافل هستند، از دردهای دیگران بی‌خبرند و به راحتی به آن‌ها بی‌توجهی می‌کنند.

هوش مصنوعی: دل حزین از یاد و خاطر زیبایی‌های معشوق چقدر رنج و سختی می‌کشد تا بتواند شعری زیبا و سیراب از عشق بنویسد.