شمارهٔ ۲۲۸

هوش مصنوعی: از خاکی که از زمین بلند شده، وقتی که دامن تو به آن برخورد کرد، من آن را در دیده‌ام می‌کشم به روشنی و به پنهانی.

هوش مصنوعی: این عذر که بهانه‌ای برای آمدنت آورده‌ای، من نمی‌دانم چه نیازی بود که بخواهم. و این لطفی که به من کرده‌ای، من نمی‌دانم از کجا می‌دانم.