شمارهٔ ۱۳۰

هوش مصنوعی: امشب خوب بخواب، نکند اینکه این خروس بیدار شده باشد؟ تا کی باید در کنار وبوس با درد و غم بگذرانم؟

هوش مصنوعی: آیا زمانه به خواب رفته یا در حال مستی است؟ آیا صدای ساز شکسته‌ای می‌نوازد یا صدای کوسی که در حال ترکیدن است به گوش می‌رسد؟

هوش مصنوعی: چرخ (سرنوشت) به من غم و اندوه زیادی داده و اشک‌های من مانند روغن خوشبو و خوش رنگ است که از دو گونه‌ام می‌ریزد.

هوش مصنوعی: ای صبحی که با صداقت و روشنی‌ات می‌آیی، از دوردست‌ها و افق ناشناخته برآیید، تا خدنگ تهمتن (رستم) بر اشکبوس نگذرد.

هوش مصنوعی: امروز، صبحی نو شروع شده است و پیام صلح به سرزمین‌های مختلفی همچون روم، هندوچین، فرنگ، پروس و روس رسیده است.

هوش مصنوعی: صبح شده است، ای ساقی! به پا خیز و بیدار شو. نگذار عمر ارزشمند تو به شادی و خوشی شب‌های گذشته سپری شود.

هوش مصنوعی: هیچ کس نتوانست از زیبایی‌های جهان بهره‌مند شود، اما ما شانس بهره‌برداری از اولین لذت‌ها را از این زیبایی‌ها داشته‌ایم.

هوش مصنوعی: ما با وجود یک نفر به جای قوت و تلاش پهلوانان بزرگ ایرانی همچون زال، رستم، گودرز، گیو و طوس، به قدرت و عظمت حکمرانی جمشید دست پیدا کردیم.

هوش مصنوعی: به ارزش زمان پی ببر و عمر خود را گران‌بها بدان. از چرخ زندگی و دوران افرادی که فقط به دنبال منافع خود هستند، فاصله بگیر.

هوش مصنوعی: من در تلاش هستم که به حقیقت برسم و مانند بازیکن چوگان، سعی می‌کنم که از این دنیا و چرخ زندگی، پیروزی را به دست آورم.