برگردان به زبان ساده
مرا قلم سخن از غیب و علم غیب کند
کجاست آنکه در این نکته شک و ریب کند
هوش مصنوعی: قلم من با دانشی که از عالم غیب دارد، به بیان حقایق می‌پردازد. آیا کسی هست که در این موضوع تردید و شک داشته باشد؟
چنان ز، خم بسبو کرده باده پیرمغان
که خاکروبی میخانه را صهیب کند
هوش مصنوعی: چنان باده‌ای از خم بسبو به دست آورده‌ام که حتی گرد و غبار میخانه را هم به رنگ می‌کشاند.
گذار باد بهار، ار، ز زلف جانان است
چرا بساط زمین را عبیر حبیب کند
هوش مصنوعی: اگر نسیم بهاری که می‌وزد از زلف محبوب است، پس چرا زمین را عطر و بوی دوست معطر نمی‌کند؟
به عنفوان شبابم سفید شد سر و روی
کسی به فصل شباب آرزوی شیب کند؟
هوش مصنوعی: در دوران جوانی من، موها و چهره‌ام به رنگ سفید درآمد، آیا کسی در اوج جوانی آرزو دارد که پیر شود؟
ز عیب و نقص کسان در گذر که جمله از اوست
خدای را که تواند که نقص و عیب کند
هوش مصنوعی: از عیب‌ها و نقص‌های دیگران بگذری، زیرا تمام انسان‌ها از خداوند هستند و تنها اوست که قادر نیست نقصان و نقصی داشته باشد.
میان ببندگی پیر وقت باید بست
که خدمت تو، بسی یونس و شعیب کند
هوش مصنوعی: در زمان سختی و مشکلات، باید به خدمت تو توجه کرد، زیرا این کار می‌تواند افراد زیادی مانند یونس و شعیب را به کمک و نجات برساند.
بدین وطیر سخن گر کسی کند «حاجب »
چو «حافظ » است که خود را لسان غیب کند
هوش مصنوعی: اگر کسی در این زمینه سخن بگوید، مانند «حاجب»، که می‌تواند خود را به عنوان زبان غیب (نایب از جانب خدا) معرفی کند، در واقع تنها یک واسطه است.
