شمارهٔ ۲۵۰

هوش مصنوعی: بار دیگر ما، ای دوستان، به دیار خود بازگشتیم و با هزاران دشواری به این مکان خوش اینجا آمدیم.

هوش مصنوعی: ما با تمام شرمندگی و ناتوانی و نیاز، با امید به بخشش و با اشتباهات زیاد، به اینجا آمده‌ایم.

هوش مصنوعی: ما با ذلت و خواری به سوی او آمده‌ایم، مانند سایه‌ای که در کنار دیوار افتاده و سر به زیر دارد.

هوش مصنوعی: اگرچه کار ما ممکن است بسیار سخت و دشوار به نظر برسد، ولی وقتی تو هر کار سختی را آسان می‌کنی، به همین دلیل ما هم به اینجا آمده‌ایم.

هوش مصنوعی: ای خداوند، تو هر کس را که بخواهی عزت می‌دهی و هر کس را که بخواهی ذلیل می‌کنی، ما به واسطه ذلت و سختی‌های بسیار گرفتار شده‌ایم.

هوش مصنوعی: تو پناهگاه هر بیچاره و درمانده‌ای، ما هم خیلی از ناچاری و بیچارگی به سوی تو آمده‌ایم.

هوش مصنوعی: ما بارها با گناه و خطا به درگاه تو آمده‌ایم و هر بار با بار بیشتری از گناهان بر در تو ایستاده‌ایم تا دوباره خود را عرضه کنیم.

هوش مصنوعی: خواسته‌های ما به خاطر فکر و نگرانی بسیار تلخ شده و به امید دریافت محبت آن انسانی با دل شیرین، به اینجا آمدیم.

هوش مصنوعی: به تو بخشش و اغماض سزاوار است؛ زیرا ما نیز هر گونه مجازاتی را که مناسب بدانیم، خود به آن سزاوار شده‌ایم.