شمارهٔ ۲۳۶

هوش مصنوعی: ای آقا، می‌خواهم به‌طور خلاصه با تو صحبت کنم و از وضعیت خودم به تو بگویم.

هوش مصنوعی: اگر تو با دشمنان من رابطه برقرار کنی، من هم دوستی‌ات را از دل بیرون می‌آورم.

هوش مصنوعی: تو به سخنان من بی‌توجهی می‌کنی، گویی من هم برای تو فقط یک بازیچه هستم. اگر بخواهم چیزی بگویم که برایت بهتر باشد، چه باید بگویم؟

هوش مصنوعی: به این فکر نیفت که من به خاطر تو دست از درخواست و نیازم برمی‌دارم، زیرا بارها و بارها توانسته‌ام خودم را از مشکلات و دردسرها رها کنم.

هوش مصنوعی: نام تو که نماد محبت و صداقت است، در دنیای پر از ظلم و فساد نمایان می‌شود.

هوش مصنوعی: من مثل آفتاب روشن می‌خواهم جفای تو را به مردم بچشانم، تا از شرق تا غرب منتشر شود.

هوش مصنوعی: من از دل ناپاک تو به هر سمت، چه خوب و چه بد، چه دوست و چه دشمن، شکایت می‌کنم.

هوش مصنوعی: ای آقای من، مراقب باش که از دست ستم و بدی چه بر سرت خواهد آمد، زیرا من همه کارهایت را به سرنوشت و تقدیر می‌سپارم.

هوش مصنوعی: دیگر از بی‌وفایی تو راضی نیستم که بخواهم برای خدا و مردم این همه دردسر و آزار و شلوغی را به خودم تحمل کنم.

هوش مصنوعی: آه بلندی می‌زنم که قلب تاریک را مانند آتش در دامن وجود دشمن شعله‌ور کنم.

هوش مصنوعی: ما گنجشک‌هایی هستیم که با قدرت خود قادر به تحت تاثیر قرار دادن و تغییر جهان اطرافمان هستیم.

هوش مصنوعی: اگر تو چهره‌ات را تغییر بدهی، من هم چهره خود را تغییر می‌دهم.

هوش مصنوعی: ای آقا، تدبیری برای کار من بیندیش، وگرنه من خود به تنهایی در وقت صبح برای کارم چاره‌ای می‌اندیشم.

هوش مصنوعی: دلم را از روی تو جدا می‌کنم و با گروهی از دل‌سوختگان، ناگهان بار سفر را از کوی تو می‌بندم و راهی می‌شوم.