شمارهٔ ۲۰۵

هوش مصنوعی: تو آقایی و باید به من به‌عنوان یک بنده‌ی وفادار گوش کنی و هر کس را که بخواهی، به من بفروشی.

هوش مصنوعی: شبی خواهد آمد که تو به درون وجودم وارد شوی و من به اندازه جانم، تو را در آغوش بگیرم، یا مانند لباسی که در آغوش دارم.

هوش مصنوعی: هر چیزی که از زبان تو با تلخی بیان شود، از آن لب‌های شیرین و لطیف و خوشمزه می‌آید، چه تلخ باشد و چه شیرین.

هوش مصنوعی: به خاطر دوستی و محبت، به من آسیب نزن و از جنگ و دعوا پرهیز کن. ما باید با صلح و آرامش کنار هم باشیم، نه با مشکلات و درگیری‌ها.

هوش مصنوعی: لب‌های تو مانند لعل است و بر این اساس، حبیب سزاوار است که چنین گوهر با ارزشی را در گوش خود قرار دهد.