شمارهٔ ۱۹۶

هوش مصنوعی: جوهر و essence خود را آشکار کن، زیرا تمام زیبایی و کمال در این است. خود واقعی‌ات را در درون خود پیدا کن، زیرا این نیز تمام کمال و زیبایی است.

هوش مصنوعی: دل سنگی را با رنج و درد نرم کن و با این سرمه، چشم‌های خسته‌ات را بینا کن. به این ترتیب به کمال خواهی رسید و این کافی است.

هوش مصنوعی: اگر می‌خواهی در نزد خداوند قرار بگیری، باید در دل مومنان و صاحبان احساس و عشق به او جای خاصی پیدا کنی. این بهترین و کامل‌ترین حالت است.

هوش مصنوعی: هر دو جهان به نام تو یک راز دارند، ای پسر. این راز را حل کن که کمال و تمامیت در همین است.

هوش مصنوعی: دل همچون سنگ سخت و خارا شده است، ای پسر عمران. با عصای خود چشمه‌ها را از این سنگ سخت جاری کن. کمال و بهترین حالت همین است و بس.

هوش مصنوعی: به دیگران با احترام و مدارا رفتار کن و فقط با خودت درونی‌ترین احساسات و خواسته‌هایت را بررسی کن، زیرا این مسیر به کمال و آرامش در زندگی می‌انجامد.

هوش مصنوعی: ای معلم، اگر تو از نسل آدم هستی و نژادی همچون پدران خویش داری، پس آموزش نام‌ها و علوم را آغاز کن؛ زیرا کمال انسانیت در همین است و بس.

هوش مصنوعی: چند بار دربارهٔ مشکلات و رنج‌های دیگران صحبت می‌کنی؟ اول خودت را مداوا کن! این بهترین کار است.

هوش مصنوعی: به سمت آرزوها و آسمان‌ها برو، بی‌هیچ محدودیتی و بدون ترس به دنبال اهداف بزرگ و نایاب باش. این نهایت کمال و زیبایی است.

هوش مصنوعی: هرگاه خودت را در موقعیتی قرار داده‌ای که به محدودیت‌ها و مشکلات دچار شده‌ای، باید خودت هم راه‌حلی برای آن پیدا کنی. پیشرفت و کمال در این است که خودت، نه دیگران، چاره‌ساز مشکلات خودت باشی.

هوش مصنوعی: به نظر می‌رسد که در نبرد با دشمنان، بهترین کار این است که در برابر دوست و محبوب خود، به گونه‌ای رفتار کنیم که دشمنان به چشم خود ببینند که ما چقدر به محبوب‌مان متعهد و وفادار هستیم. در واقع، نشان دادن این وفاداری و عشق، بالاترین درجه کمال است.