شمارهٔ ۳۱۱

دل را به دعای تو صد امید بود

با لطف تو چشم ثمر از بید بود

گر پیروی تو می‌کنم، معذورم

شک نیست که صبح، پیر خورشید بود

وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

قالب شعری:رباعی

منبع اولیه: امیرحسین موسوی

تعداد ابیات: 2

* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

دل را به دعای تو صد امید بود

با لطف تو چشم ثمر از بید بود

هوش مصنوعی: دل به دعای تو امیدهای زیادی دارد و به لطف تو، چشم انتظار ثمر و نتیجه از درخت بید است.

گر پیروی تو می‌کنم، معذورم

شک نیست که صبح، پیر خورشید بود

هوش مصنوعی: اگر از تو پیروی می‌کنم، عذر من پذیرفته است، زیرا به یقین صبح، زمان روشن شدن خورشید است.